Van lobbyen naar bakkie doen – Gijs van der Heijden

  • Van lobbyen naar bakkie doen – Gijs van der Heijden

    Van lobbyen naar bakkie doen – Gijs van der Heijden

     

    Van Limburgse MEP journalist naar Rotterdamse student, van lobbyen naar bakkie doen. Gijs van der Heijden weet alles van deze veranderingen af. Maar gelukkig voor ons mogen we hem altijd blijven vragen om een column te schrijven.

     

     

     

    “Schrijf eens wat leuks,” werd mij gevraagd. Toen ik twee jaar geleden als journalist mijn laatste MEP-conferentie draaide zou het geen raar idee zijn en zou ik wat voor me uit tikken over top 10 do’s and don’ts, tips, tricks en roddels. Nu ik echter hier in Rotterdam mijn studentenleven leid (soms lijd) is het uiteraard lastiger om een enigszins relevant MEP-stukje neer te pennen. Gelukkig heb ik als MEP-journalist wel geleerd om over een druppel op de ruit een pagina vullende column te maken, so here goes nothing.

    Rotterdam na een regenbui glimt als een gepolijste spiegel. Weemoedig denk ik aan het zonnige Rolduc, dat sinds ik gevraagd werd dit stukje te schrijven weer terug is op mijn netvlies. De lange gangen en even lange dagen staan me bij alsof het gisteren was. Met de paraplu in de aanslag, klaar voor de volgende onverwachtse stortbui, stap ik bij mijn comfortabele onderkomen in het Oude Noorden uit. Tramsporen, de aartsvijand van menig beschonken student, doen mij eraan herinneren dat ik nu echt in de grote stad ben. Tussen halalwinkels en semi-Jordaanse arbeiderskroegen loop ik richting de rivier die Rotterdam haar naam heeft gegeven, de Rotte. De rivier is leeg, op een lange roeiboot na. Na acht sterke gasten merk ik een blonde stuurvrouw op, mijn oud-commissievoorzitter zit tegenwoordig een ander soort gezelschap voor.

    Inmiddels struinend, met mijn gedachten bij de materie die op het tentamenmenu staat, voeren mijn benen mij langs de Binnenrotte richting de wolkenkrabbers van het centrum. Van de equilibria van Nash dwaal ik af naar dat idyllische plekje in het klooster. De oase van rust in de bruisende week die zich MEP laat noemen, de bestuurskamer. Wat een mooie momenten heb ik daar mogen meemaken.  Tot diep in de nacht stukken controleren voor de ochtendeditie van de MEP-krant, om er ‘s ochtends(na het drukken uiteraard!) achter te komen dat je toch een dt-fout hebt gemaakt.

    Een enthousiast “Hé Gijs” brengt mij terug tussen de kubuswoningen en de Markthal. Een ex-commissievoorzitter van mijn Conferentie als journalist sjeest langs op zijn barrel met een hand in de lucht. Teruggroetend steek ik de Blaak over en onder het poortje van de Spaanse kade loop ik de Oude haven in. De bomen druipen nog na als ik mijn sjaal in mijn mouw prop en mijn roeimaten aan de toog ontdek. Op de conferentie zou het lobbyen heten, maar die tijd is achter mijn rug. Hier in die andere mooie stad aan de Maas heet het toch gewoon een bakkie doen.

    -Gijs van der Heijden

    Comments are closed.